به کلبه جوونی خوش اومدی

اي كسي كه مامور دفن من هستي :

kolbeh-javooni — Sun, 28 Sep 2008 13:12:33 GMT

اي كسي كه مامور دفن من هستي :

به حرف من گوش كن......

دستم را از تابوت بيرون كن تا همه بفهمند آرزو داشتم و به آن نرسيدم.

چشمهايم را باز بگذار بفهمند كه چشم براه بودم و به آن نرسيدم .

قالب يخي به شكل صليب بر مزارم بگذاريد تا با اولين طلوع آب شود و به جاي عزيزي كه

دوستش دارم بر سر مزارم گريه كند .

بدون شرح به هیچکی، حتی خدا.............

kolbeh-javooni — Sun, 28 Sep 2008 13:04:39 GMT

اگه بری، تو رو فراموش نمی کنم

خودمو، فراموش میکنم

اگه بری، نفرینت نمی کنم

خودم و نفرین میکنم

اگه رفتی، پشت سرت آب نمیریزم

اشک میریزم

اگه رفتی ،رفتنت باورم نمیشه

چون من، خودتو می خوام، نه خیالت

اگه رفتی، بدون منم میرم

چون عشق و زندگیم رفته

اگه بری ،من نمیتونم دعات کنم

چون اون موقع ،نیستم که دعات کنم.

اگه نرفتی، منم نمیرم، همیشه پیشت میمونم

تا آخر عمر با هات می مونم.

امان از روزی که ،جدایی بیداد کنه

اون وقت منم به جدایی میگم، که مجازاتش چیه..........

عشق من دوستت دارم

kolbeh-javooni — Sun, 28 Sep 2008 12:56:18 GMT

به سينه مي روم اگر امر به رفتنم كني

حرف نمي زنم اگر حكم به مردنم كني

تويي همان كه بي چرا دلم اجابتش كند

چون وچرا نمي كنم خسته اگر تنم كني

تمام اختيار من در اختيار چشم توست

آينه مي شوم اگر نظر به آهنم كني

تو هر چه مي زني بزن به قلب من كنايه اي

ناله نمي كنم اگر خنده به شيونم كني

اگرچه باغ قلب من تشنه ي نوبهار بود

سبز شوم اگر خزان راهي گلشنم كني

به جاي نقش روي تو رنج كشيده اين دلم

چه مي شود تو يك نظر به اين شكستنم كني

هميشه دشمن دلم سكوت سرد سايه هاست

كاش تو نور و روشني نصيب دشمنم كني

من می خوام فقط مال خودم باشی .....

kolbeh-javooni — Sun, 18 Feb 2007 07:23:18 GMT

بوسه مگر چیست فشار دو لب

آنکه گناه نیست چه روز و چه شب

بوسه یعنی ُ وصل شیرین دو لب

بوسه یعنی عشق در اعماق شب

لذت از شب ُ لذت از دیوانگی

بوسه یعنی حس خوب طعم عشق

طعم شیرینی به رنگ سادگی

بوسه یعنی ُ آغازی برای ما شدن

لحظه ای با دلبری تنها شدن

بوسه آتش می زند بر جسم و جان

بوسه بر می دارد این شرم از میان

بوسه یعنی شادی و شور و نشاط

بوسه یعنی عشق خالی از گناه

بوسه یعنی قلب تو از آن من

بوسه یعنی تو همیشه مال من

عشق...................یا...................تنهایی

kolbeh-javooni — Fri, 16 Feb 2007 19:06:18 GMT

پروردگارم ،مهربان من

از دوزخ این بهشت، رهایی ام بخش!

در اینجا هر درختی مرا قامت دشنامی است

و هر زمزمه ای بانگ عزایی

و هر چشم اندازی سکوت گنگ و بی حاصلی ...

در هراس دم می زنم

در بی قراری زندگی می کنم

و بهشت تو برای من بیهودگی رنگینی است

من در این بهشت ،

همچون تو در انبوه آفریده های رنگارنگت تنهایم.

"تو قلب بیگانه را می شناسی ، که خود در سرزمین وجود بیگانه بودی"

"کسی را برایم بیافرین تا در او بیارامم"

دردم ، درد "بی کسی" بود

« دکتر علی شریعتی»

گاهي براي پر کشيدن از اين قفس تمام وجودم از ابر ميشود گاهي براي مرگ و صفا و صداقت و پاکي گاهي به سوگ عشق و وفا شاعرانه ميسوزد گاهي گمان ميکنم دلم با زمانه نيست با عطر لاله و نرگس جاودانه نيست گاهي براي سوختن من بهانه مي گيرد گاهي براي خلق خدا بي بهانه مي سوزد گمان مدار که دلم با زمانه مي سازد چه سازشي؟ که دلم از زمانه ميسوزد.

عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست،بلکه نداشتن کسی است که الفبای دوست داشتن را برایت تکرار کند،و تو از اون رسم محبت بیاموزی

عشق را با هيچ تصويری نميتوان نشان داد... ولی همه تصويری از عشق در ذهن خود دارند.

عشق را با التماس به ديگري ابراز نکن ، التماس او را عاشق نمي کند . عشق با واژه شروع نمي شود ، اما گاهي در واژه جلوه پيدا مي کند . عشق فراتر از گفته هاي تو و شنيده هاي معشوق است . گاه ميتوان يک دنيا حرف زد؛ بي آنکه لب از لب باز کرد عاشق حقيقي التماس نمي کند . تملق و پافشاري نمي کند . فقط مي پذيرد و مي بخشد

لحظه ها را با تو بودن ، در نگاه تو شكفتن حس عشق و در تو ديدن ، مثل روياي تو خواب با تو رفتن ، با تو موندن ، مثل قصه تو رو خوندن تا هميشه تو رو خواستن ، مثل تشنگي آب

مرگ از زندگي پرسيد : " اين چه حكمتي است كه باعث مي شود تو شيرين و من تلخ جلوه كنم ؟! " زندگي لبخندي زد و گفت : " دروغ هايي كه در من نهفته است و حقيقت هايي كه تو در وجودت داري

وقتي که ديگر نبود من به بودنش نيازمند شدم وقتي که ديگر رفت به انتظار آمدنش نشستم وقتي ديگر نمي توانست مرا دوست بدارد من اورا دوست داشتم وقتي اوتمام شد من اغاز شدم و چه سخت است تنها متولد شدن مثل تنها زندگي کردن مثل تنها مردن

ديشب نشستم گريه کردم ... واسه دل خودم ... واسه دل تو ... واسه غصه ي پاييز ... واسه تنهايي ميخک توي دفتر شعرم ... واسه سربلندي کاج تو زمستون ... واسه پروانه که سوخت ... واسه شمعي که اب شد تا از قطره هاش ياد بگيرند که سوختن يک طرفه هم ميتونه باشه

حقیقت دوست داشتنیه

kolbeh-javooni — Fri, 19 Jan 2007 11:19:18 GMT

حقیقت دوست داشتنیه

به جرم اينكه خيلي ساده بودم به زندان دلت افتاده بودم... اگرچه حكم چشمانت ابدبود براي مرگ هم آماده بودم

یادمون باشه که تردیدها همیشه به ما خیانت میکنن پس تردید رو کنار بگذاریم و در کهکشان امروز و روزهایی که بهانه ایست برای عاشقی با دستان ماه، گیسوان خورشید رو شونه کنیم

انسان موفق کسي است که بتواند با آجرهايي که به سمت او پرتاب ميکنند، بناي محکمي بسازد

هرگز چشمات رو براي کسي که معناي نگاهت رو نمي فهمه گريان نکن

دوست داشتن تمثيلی از نفس کشيدن من است، سزاواری من در زندگی، شايستگی‌ام در بودن! ... اگر سزا بود چنان در آغوش‌ می‌فشردم که يکی گرديم، و در آن پيکر، نه من دلتنگ می‌شدم، نه او می‌گريخت

زندگی همانند ستاره هاست که در کنار غروب یک ستاره، ستاره ای دیگه طلوع میکنه. پس امید همیشه حضورداره اما این امید زمانی میتونه لباسی هدفمند به تن کنه که رنگ انگیزه به خودش بگیره و چه انگیزه ای پر توان تر از عاشقی

راهي به سوي ابديت همه ي ما به جستجوي يک حامي هستيم ، واي بر ما اگر تو آن حامي نباشي ... اي پاينده ي مقدس ، اي منزه و بخشنده ، اي نجات دهنده، ما را آگاهانه به دستان مرگ مسپار

وقتي با يك انگشت به طرف كسي اشاره ميكني و اون رو مسخره ميكني اگه خوب نگاه كني ميبيني كه سه تا انگست ديگه به طرف خودته

حرفهای تازه

kolbeh-javooni — Sat, 13 Jan 2007 21:03:18 GMT

عشق يعني کوچک کردن دنيا به اندازه يک نفر و بزرگ کردن يک نفر به اندازه دنيا

خیلی وقت بود که باورم شده بود دیگر قرار نیست آمدنی رفتن تو را معنی بخشد..

اما چند روزی می شود که از رویا بیرون آمده و در کنارم قدم می زند...

باور کن من نه دعایی کردم نه آرزویی که اینچنین شد...

بیا برایم معنی کن...

خسته ام...می خواستم باور کنم که هنوز هم می شود کودک بود

می خواستم باور کنم هنوز هم می شود احساس کرد

بدنم خراشيده است

از التهاب اين روزهاي ناهمگون.

چنين تازنده تاختند

و نيمي از من را در هم شکستند

و نيمي ديگر را

بيدار کردند.

به کدامين بيانديشم؟

نيمي که بر تکه هايش مي گريم

يا نيمي که از هشياري

به دوردستها مي نگرد؟

دلم خیلی تنگه برات اندازه تک تک ستاره ها دلتنگم

اندازه ی تک تک لحظه هایی که تو رو ازشون تمنا کردم

اندازه ی اشکایی که تو هیچ وقت ندیدیشون

اما نقش نگاهت توی تک تک قطره هاش بود . اشکایی که دونه دونه

و قطره قطره اش واسه تو بود ، واسه داشتنت، واسه بودنت...

به قداست تمام لحظه هایی که بوی تو رو داره قسم ، برای نگاهت بی تابم

برای نگاهی که بیادو بخونه ی همه ی حرفای نگفته مو، همه حرفایی که توی دلم

فریاد زدم و تو نشیندی نه شنیدی اما جواب ندادی

قسم به نگاه پاکت که دل به ناز هیچ نگاهی نسپردم

هرجا که میرم ، هرجا که نگاه می کنم فقط تصویر تو توی قاب

چشمم جا می گیره می خوام دوری تو رو تاب بیارم اما دلم نمی تونه

طاقتش تموم شده ... دلم خیلی هوای بارون کرده می بینی ؟

آسمونم سنگدل شده ، اونم دیگه اشکاشو ازم پنهون می کنه

اون که هر شب و هر روز داره بی تابی مو می بینه اون دیگه چرا؟

آخ که چقد دلم می خواد با پرستوها کوچ کنم بیام به سرزمین تو

بیام کنار تو می دونی ؟ دلم خیلی تنگه برات ... وخودتم می دونی

که بی تو من می میرم .

(((اينو با دقت بخونید)))) دخترک هميشه ميگفت: من براي نجابت وفا و زيباييت عاشق تو شدم. پسرک براي روز تولدش سه حيوان خانگي به او هديه داد... اسب سگ و يک پرنده زيبا! تا دخترک خواست دليل اينکار را بپرسد... پسرک رفته بود. براي هميشه

**********************************************************

دلم خیلی تنگه برات اندازه تک تک ستاره ها دلتنگم

اندازه ی تک تک لحظه هایی که تو رو ازشون تمنا کردم

اندازه ی اشکایی که تو هیچ وقت ندیدیشون

اما نقش نگاهت توی تک تک قطره هاش بود . اشکایی که دونه دونه

و قطره قطره اش واسه تو بود ، واسه داشتنت، واسه بودنت...

به قداست تمام لحظه هایی که بوی تو رو داره قسم ، برای نگاهت بی تابم

برای نگاهی که بیادو بخونه ی همه ی حرفای نگفته مو، همه حرفایی که توی دلم

فریاد زدم و تو نشیندی نه شنیدی اما جواب ندادی

قسم به نگاه پاکت که دل به ناز هیچ نگاهی نسپردم

هرجا که میرم ، هرجا که نگاه می کنم فقط تصویر تو توی قاب

چشمم جا می گیره می خوام دوری تو رو تاب بیارم اما دلم نمی تونه

طاقتش تموم شده ... دلم خیلی هوای بارون کرده می بینی ؟

آسمونم سنگدل شده ، اونم دیگه اشکاشو ازم پنهون می کنه

اون که هر شب و هر روز داره بی تابی مو می بینه اون دیگه چرا؟

آخ که چقد دلم می خواد با پرستوها کوچ کنم بیام به سرزمین تو

بیام کنار تو می دونی ؟ دلم خیلی تنگه برات ... وخودتم می دونی

که بی تو من می میرم .

*********************************************************

دلم می خواست ، به او می نوشتم :

ای عزیز دیروز، و ای بیگانه ی امروز...

چه قدر تو را دوست داشتم و اینک چقدر از گریزانم ،

چقدر برایم بزرگ و خدایی بودی ، و امروز چه اندازه کوچک و بی ارزش شده یی.

نور بودی، ولی اکنون ظلمت مطلقی ،

عشق بودی ، ولی اکنون هوس سوزنده یی.

شعر بودی ولی اکنون ترانه ی لعن ابلیسی .

آه ای شعر خدا، و ترانه ابلیس ، بگذار به احترام عشق

انکارناپذیر دیروز، برای آخرین بار.. برای آخرین مرتبه ...

آه...! ای غم ها ، ای دردها ، تاریکی ... و تو ای چشمه ی اشک ،

و شما ای بغض های گلوگیر؛ لحظه یی امانم دهید .

محض خدا لحظه یی درنگ کنید .بگذارید حرفم را بزنم ...

می خواهم در این واپسین دم که شکافی عمیق میان من و او پدید آمده است ،

آن چه ناگفتنی بوده است ، بگویم .آن چه نشنیدنی بوده است به گوش همگان برسانم :

تو... تو ای افسون گر فریب کار که روح مرا ماه ها به ساز نغمه پرداز

هوست رقصاندی ، قلب پرآرزوه و بی گناهم را به بازی گرفتی ،

قطره قطره با زهر تلخ نیرنگت هستی ام را ، امیدم را، روح و جسمم

را مسموم و نابود کردی ، از خودت شرمت نمی آید؟

این همه افسون و نیرنگ و گناه ، این همه ریب و ریا چرا ؟ آخر برای چه ؟....

آیا دریای بی کران عشق من ، برای شست و شوی پیکر هوس تو کافی نبود؟...

آیا بالهای من برای پرواز تو ، برای ارضای غرور سیاه

و ننگ آفرین تو ... برای سیراب کردن قلب عطش زای تو ، کافی نبودند؟

حیف از آن اشک های معصومانه که به پای تو ریختم !

حیف از آن کاخ های امید که بر نویدهای تو ساختم !

حیف از آن لحظاتی که در انتظار تو سپری کردم !

... و صد افسوس بر عمر تلف کرده ی خود... بر رنگ خود و بر رخساره ی خود...

بر غرور و بر ایمانم.... برهمه ی شور و تب و تاب و امیدو جوانی خود!

وای بر من .... وای بر تو ...

امشب ای ساقی شب ، پرکن از باده ی نابت قدح جانم ار

بگذار دمی مست شوم... مدهوش شوم ... جان بسپارم

بگذار که در مستی خود محو شوم ... نابود شوم....

عمر تبه کرده ی خود ... در کف این دست زمان زود سرآرم .

من هنوز ندانسته ام که تو چیستی ؟ اشکی ؟ گناهی ؟ آتشی ؟

خدایی ؟ تن فروشی ؟ بنده ی سیم و زری ؟ طالب جاه و مقامی ؟

سوداگر عشقی ؟ یا فریبی .......................................؟

ولی هر چه هستی ... هر که باشی ، نه چون منی .

می خواهم در گورستان قلبم به خاک بسپارم خاطره ی عشق ناکام و ننگینش را .

هنوز این تار دیوانه در هر سوز و ناله اش فریاد می زند : او... او... او ...

**********************************************************

به تو گفتم قبل رفتنت اگه نباشی یک روز

می میرم از پا می افتم به تو گفتم خودمو می کشم و

پر می زنم تو آسمون بگو گفتم یا نگفتم

به تو گفتم زنده ام با نفس خیال چشمات

چشاتم تنهام گذاشتن حالا من موندم و اشک و بغض و آه و

از ستاره ی تو با من بگو گفتم یا نگفتم

مگه بهت نگفته بودم بی تو روزگاره من تیره و تاره

حالا یادگار من باش که بی بودن تو گردن داره

دیگه جون نداره دستام اخره قصه رسیده

عطر تو مثل نفس بود واسه این نفس بریده

نمی دونم تو الان کجایی و داری به چی فکر می کنی

امااینو میدونم که اصلا از یادم نمی ری

دلم خیلی برات تنگ شده

نمی دونم چرا وقتی یادت می افتم یا اسمت میاد اشکهای منم همین طوری میاد

میدونی چیه .......

دارم با تو حرف میزنم تویی که تمام زندگی منی

تویی که اگه نباشی منم نیستم

تویی که تمام نفسهای من به نفسهات پیوند خورده

سرت رو بگیر بالا و خوب به من نگاه کن

مخاطب من تویی خود خودت

تویی که وجودت بهم آرامش میده

تویی که از وقتی اومدی شدی تموم زندگیم

بی تو من میمیرم

*************************************************************

به تو از تو می نویسنم به تو ای همیشه دریا

ای همیشه از تو زنده لحظه های رفته بر باد

وقتی که بن بست غربت سایه ساره قفسم بود

زیر رگبار مصیبت بی کسی تنها کسم

وقتی از آزار پاییز برگ و باد با هم گریه می کرد

قاصد چشم تو آمد مژده ی روییدن اورد

به تو نامه می نویسم ای عزیز رفته از دست

ای که خوشبختی پس از تو گم شده و به قصه پیوست

ای همیشگی ترین عشق در حضور حضرت تو

ای که می سوزم سراپا تا ابد در حسرت تو

به تو نامه می نویسم نامه ای نوشته بر باد

که به اسمت چو رسیدم قلمم به گریه افتاد

ای تو یارم روزگارم گفتنی ها با تو دارم

ای تو یارم از گذشته یادگارم

در گریز ناگزیرم گریه شد معنای لبخند

ما گذشتیم و شکستیم پشت سر گلهای پیوند

در عبور از مسرخ تن عشق ما از ما فنا بود

باید از تن می گذشتیم برتر از ما عشق ما بود

**********************************************************

رنگ چشات رنگ پاییز رنگ پاییز دل انگیز
قیمتی ترین عقیقه برای یه گردن اویز

همیشه برگای پاییز چشماتو یادم میاره

رقص خوشه های گندم عطر موهاتوی تو داره

کاش که اون عقیقو داشتم تو یک باغ طلایی

تا ابد به گردنم بود یادگار اشنایی

دردو نفرین به سفر باد که منو از تو جدا کرد

ترو اون گوشه ی دنیا منو این طرف رها کرد

ترو داشتن ارزومه زندگی بی تو حرومه

نقش اون چشمای معصوم لحظه لحظه روبه رومه

بعد تو کسی نیومد بتونه جاتو بگیره

تا اخر دنیا دوستت دارم اینو بدون گلم

ه بخاطرش بمیرم که برای من بمیره

***********************************************************

سلام عزيز مهربون اجازه هست بشم فدات...؟

اجازه هست تو شعر من اثر بذاره خندهات...؟

شب كه مياد يواش يواش با چشمك ستاره هاش

اجازه هست از آسمون ستاره كش برم برات..؟

اجازه هست بياي پيشم يه كم بگم دوست دارم؟

تو هم بگي دوسم داري بارون بشم دل ببارم

بريم تو باغ اطلسي بي رنج و درد بي كسي

بهت بگم اجازه هست گل روي موهات بذارم

اجازه هست خيال كنم تا آخرش مال مني..؟

خيال كنم دل منو با رفتنت نمي شكني

**********************************************************

تو خاطرات دفترم عشق تو رو نوشتم *** آخر خط اولش اسم تو رو نوشتم

تو دفتر سفید و پاک از تو که می نوشتم *** دلم برات تنگ می شد دنبال تو می گشتم

کی می تونه عاشقونه همیشه با تو بمونه *** تو دفتر تجربه هاش اسم تو اول بخونه

قصه ی پیچیده ی دل حساب،کتاب نداره *** تو نبض تند لحظه هاش سوال جواب نداره

دلی که عاشق نباشه یه روز فراموش می شه *** چراغ نیم روشن دل ساکت و خاموش میشه

کی می تونه عاشقونه همیشه با تو بمونه *** تو دفتر تجربه هاش اسم تو اول بخونه

************************************************************

کلبه عشق

kolbeh-javooni — Sat, 13 Jan 2007 06:58:18 GMT

عشق یعنی زندگی

عشق یعنی سوختن یا ساختن

عشق یعنی زندگی را باختن

عشق یعنی انتظار و انتطار

عشق یعنی هرچه بینی عکس یار

عشق یعنی دیده بر در دوختن

عشق یعنی در فراقش سوختن

عشق یعنی لحظه های التهاب

عشق یعنی لحظه های ناب ناب