حقیقت دوست داشتنیه
به جرم اينكه خيلي ساده بودم به زندان دلت افتاده بودم... اگرچه حكم چشمانت ابدبود براي مرگ هم آماده بودم
یادمون باشه که تردیدها همیشه به ما خیانت میکنن پس تردید رو کنار بگذاریم و در کهکشان امروز و روزهایی که بهانه ایست برای عاشقی با دستان ماه، گیسوان خورشید رو شونه کنیم
انسان موفق کسي است که بتواند با آجرهايي که به سمت او پرتاب ميکنند، بناي محکمي بسازد
هرگز چشمات رو براي کسي که معناي نگاهت رو نمي فهمه گريان نکن
دوست داشتن تمثيلی از نفس کشيدن من است، سزاواری من در زندگی، شايستگیام در بودن! ... اگر سزا بود چنان در آغوش میفشردم که يکی گرديم، و در آن پيکر، نه من دلتنگ میشدم، نه او میگريخت زندگی همانند ستاره هاست که در کنار غروب یک ستاره، ستاره ای دیگه طلوع میکنه. پس امید همیشه حضورداره اما این امید زمانی میتونه لباسی هدفمند به تن کنه که رنگ انگیزه به خودش بگیره و چه انگیزه ای پر توان تر از عاشقی
راهي به سوي ابديت همه ي ما به جستجوي يک حامي هستيم ، واي بر ما اگر تو آن حامي نباشي ... اي پاينده ي مقدس ، اي منزه و بخشنده ، اي نجات دهنده، ما را آگاهانه به دستان مرگ مسپار
وقتي با يك انگشت به طرف كسي اشاره ميكني و اون رو مسخره ميكني اگه خوب نگاه كني ميبيني كه سه تا انگست ديگه به طرف خودته